Η βελτίωση της προσβασιμότητας αποτελεί καίρια προϋπόθεση για την κοινωνική συμμετοχή, την ποιότητα ζωής και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Χρειαζόμαστε πρακτικές λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σε τοπικό και κρατικό επίπεδο, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε μια πιο συμπεριληπτική κοινωνία.
Συγκεκριμένα:
- Πρέπει να αυξήσουμε τις παροχές προς τα άτομα με αναπηρία. Για να το πετύχουμε αυτό, ο σχετικός κρατικός προϋπολογισμός πρέπει να φτάσει τουλάχιστον τον μέσο όρο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι της τάξης του 2,1% του προϋπολογισμού. Δηλαδή, πρέπει να τριπλασιάσουμε τον προϋπολογισμό, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ένα σωστό κράτος πρόνοιας.
- Να διατηρήσουμε το αναπηρικό επίδομα ανεξάρτητο από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (ΕΕΕ), ώστε για άτομα με σοβαρή αναπηρία να μη λαμβάνονται υπόψη τα εισοδηματικά κριτήρια.
- Χρειαζόμαστε έναν ανεξάρτητο φορέα προσβασιμότητας που θα είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο όλων των υποδομών.
- Χρειαζόμαστε μια νομοθετική ρύθμιση που να επιτρέπει σε τοπικές αρχές, όπως οι ΕΟΑ, να εκδίδουν εξώδικα πρόστιμα για πολεοδομικές παρανομίες που αφορούν την προσβασιμότητα.
- Χρειαζόμαστε περισσότερη επένδυση στην κοινωνική στέγαση και συγκεκριμένα για την ανέγερση οικονομικά προσιτών κατοικιών προς ενοικίαση για άτομα με αναπηρία.
- Χρειαζόμαστε ένα πιο διευρυμένο δίκτυο δημόσιων μεταφορών, ώστε λιγότεροι άνθρωποι να έχουν ανάγκη το αυτοκίνητο.
- Χρειαζόμαστε καλύτερη εφαρμογή της νομοθεσίας και την επιβολή αυστηρότερων προστίμων, ειδικά για τις πολεοδομικές παρανομίες και τις αυθαίρετες κατασκευές που επηρεάζουν την προσβασιμότητα, καθώς και αυστηρότερους ελέγχους και επιβολή προστίμων για τραπέζια, καθίσματα, πινακίδες και άλλα αντικείμενα που μπλοκάρουν τα πεζοδρόμια, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ικανοποιητικός χώρος διέλευσης.